Οι τεράστιες φυσικές καταστροφές που σχετίζονται με τις κλιματικές αλλαγές και οι ενεργειακές κρίσεις που, κατά διαστήματα, πλήττουν τον πλανήτη έχουν επαναφέρει στο προσκήνιο την παλαιά διαμάχη για τη χρήση της πυρηνικής ενέργειας.
Οι υπέρμαχοι της πυρηνικής ενέργειας κερδίζουν έδαφος, παρουσιάζοντάς την ως «οικολογική» και μόνη αποτελεσματική λύση κατά της υπερθέρμανσης του πλανήτη. Αντίθετα, οι αντίπαλοί της κατηγορούν την πυρηνική βιομηχανία ότι υποβαθμίζει τους κινδύνους για να εξασφαλίσει κρατικές επιχορηγήσεις, χωρίς τις οποίες απειλείται η κερδοφορία της.
*Ενδεικτική αυτής της μεταστροφής είναι η κατάσταση στην Ευρώπη: Το σχεδόν απόλυτο μορατόριουμ που ίσχυε επί χρόνια στην Ευρωπαϊκή Ενωση έσπασε πρώτη η Φιλανδία, όταν με απόφαση του Κοινοβουλίου της το 2002 ξεκίνησε την κατασκευή ενός νέου πυρηνικού αντιδραστήρα τρίτης γενιάς.
Πρώτοι οι Ευρωπαίοι
*Η Γαλλία, πρωτοπόρος στα πυρηνικά της Ευρώπης, με το 80% περίπου της ηλεκτρικής της ενέργειας να παράγεται από αυτά, κατασκευάζει επίσης έναν αντιδραστήρα νέας γενιάς.
*Ακολούθησε η Σουηδία, όπου, παρά το δημοψήφισμα του 1979 που προβλέπει το κλείσιμο όλων των πυρηνικών της σταθμών έως το 2010, τον περασμένο Φεβρουάριο η κεντροδεξιά κυβέρνηση αποφάσισε να επεκτείνει τη λειτουργία τους, κατασκευάζοντας μάλιστα και νέους αντιδραστήρες.
*Η Ιταλία, που πριν από 21 χρόνια με δημοψήφισμα απέρριψε την επέκταση της χρήσης πυρηνικής ενέργειας, δεν άργησε να προστεθεί στο κλαμπ. Στα τέλη Φεβρουαρίου, με ένα συνοπτικό «πρέπει να ξυπνήσουμε από το όνειρο στο οποίο ήμασταν βυθισμένοι επί δεκαετίες», ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι υπέγραψε συμφωνία με τη Γαλλία για την κατασκευή τεσσάρων αντιδραστήρων, που θα παράγουν το 25% της ηλεκτρικής ενέργειας της Ιταλίας.
*Η κυβέρνηση του Γκόρντον Μπράουν είναι πολύ θετική απέναντι στην προοπτική κατασκευής νέων αντιδραστήρων και ήδη γερμανικοί κολοσσοί έχουν καταθέσει σχετικές προτάσεις για τρεις νέους σταθμούς στο Ηνωμένο Βασίλειο.
*Ομως και στην Ισπανία και τη Γερμανία, όπου έχει νομοθετηθεί το σταδιακό κλείσιμο των υφιστάμενων πυρηνικών μονάδων, η συζήτηση επανέρχεται δριμύτερη, αντανακλώντας μεταστροφή της κοινής γνώμης.
Σύμφωνα με την τελευταία (περσινή) δημοσκόπηση της Κομισιόν για την πυρηνική ενέργεια, πρώτη φορά το ποσοστό των πολιτών που τάσσεται υπέρ της χρήσης της (44%) είναι σχεδόν ίσο με εκείνο όσων την αντιστρατεύονται (45%), ενώ οι υπέρμαχοί της γνώρισαν θεαματική αύξηση, σχεδόν 20%, μέσα σε μία τριετία.
*Πολλοί αναλυτές θεωρούν αυτή την τάση ως απάντηση στον ενεργειακό πόλεμο που εξαπολύει κατά διαστήματα η Ρωσία, με στόχο την ανεξαρτητοποίηση της Ευρώπης από το ρωσικό φυσικό αέριο. Αλλά, όπως επισημαίνει και η Greenpeace, «γιατί δεν ανησυχούν που θα εξαρτώνται από το ρωσικό ουράνιο, το οποίο τροφοδοτεί τον έναν στους έξι πυρηνικούς σταθμούς του πλανήτη;».
*Αλλωστε, το ενδιαφέρον για την πυρηνική ενέργεια δεν αποτελεί ευρωπαϊκό φαινόμενο, καθώς από την Ινδία, το Πακιστάν, την Αίγυπτο, το Μαρόκο και την Τουρκία ώς την Κίνα, την Ιαπωνία, το Ιράν και τη Βενεζουέλα, τα προγράμματα πληθαίνουν. Μόνο η Ρωσία ανακοίνωσε πέρσι επενδύσεις 22 δισ. ευρώ για τον εκσυγχρονισμό και επέκταση των πυρηνικών της σταθμών.
Συνολικά, 44 αντιδραστήρες βρίσκονται υπό κατασκευή στον πλανήτη, ενώ εκατοντάδες άλλοι βρίσκονται στη φάση του σχεδιασμού και θα προστεθούν στους 436 ήδη υφιστάμενους, οι οποίοι παράγουν το 17% της συνολικής παγκόσμιας κατανάλωσης ηλεκτρισμού, ποσότητα ίση σχεδόν με εκείνη που παράγει τους υδροηλεκτρικούς σταθμούς.
Επιστήμονες, όπως ο Τζέιμς Λάβλοκ, επισημαίνουν ότι το ενδιαφέρον, απόρροια των προσπαθειών της παγκόσμιας κοινότητας να αντιμετωπίσουν τις κλιματικές αλλαγές οι οποίες προκαλούνται από τις εκπομπές των ορυκτών καυσίμων.
Ο Λάβλοκ, ιδρυτής της Θεωρίας της Γαίας (σύμφωνα με την οποία ο πλανήτης αποτελεί ένα αυτορυθμιζόμενο σύστημα) και γκουρού της οικολογίας, θεωρεί ότι η πυρηνική ενέργεια είναι η μόνη αποτελεσματική, ασφαλής και αξιόπιστη καθαρή ενέργεια που μπορεί να αντιμετωπίσει όλες τις νέες προκλήσεις της εποχής.
Αποτελεσματική καμπάνια
Ωστόσο, όπως αναφέρει σε πρόσφατο αφιέρωμά του το «Κουριέ Ιντερνασιονάλ», η τελευταία έκθεση της Διεθνούς Υπηρεσίας Ενέργειας (ΙΕΑ) για τις προοπτικές των σχετικών τεχνολογιών αποκαλύπτει πως για να επιτευχθεί μείωση κατά 50% των παγκόσμιων εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου μεταξύ 2010 και 2050 θα απαιτείτο η κατασκευή 32 αντιδραστήρων κάθε χρόνο, ενώ το αποτέλεσμα θα ήταν εξοικονόμηση διοξειδίου του άνθρακα μόνο κατά 6%.
Για πολλές περιβαλλοντικές οργανώσεις το γεγονός ότι το παλιό σύνθημα «Πυρηνικά, όχι ευχαριστώ» έχει μετατραπεί στο μετριοπαθέστερο «Πυρηνικά, ας το συζητήσουμε» είναι απόρροια μιας εξαιρετικά αποτελεσματικής καμπάνιας της πυρηνικής βιομηχανίας με στόχο να αμβλύνει τους φόβους για τους κινδύνους που ενέχει η πυρηνική ενέργεια.
Ενδεικτική, ωστόσο, αυτών των υπαρκτών φόβων είναι η στάση του νέου αμερικανού προέδρου: Σε αντίθεση με τον Μπους, που ζήτησε δισ. δολάρια για εκσυγχρονισμό και επέκταση των πυρηνικών σταθμών των ΗΠΑ, ο Μπαράκ Ομπάμα αναγνώρισε ότι προτού μιλήσει κανείς για επέκταση πρέπει να εγγυηθεί την ασφάλεια των πυρηνικών εγκαταστάσεων, καυσίμων και αποβλήτων, τη διάθεση και τον ενταφιασμό τους καθώς και ότι δεν θα βρεθούν πυρηνικά στα χέρια τρομοκρατών.
http://www.enet.gr/?i=news.el.home&id=32286
Ο έρωτας με την πυρηνική ενέργεια δεν είναι και τόσο ... ξαφνικός ! Άς θυμηθούμε ότι ο Γιώργος Σουφλιάς πριν από ένα χρόνο περίπου (6/5/2008) έλεγε : «Ορθά η ΕΕ έχει συμπεριλάβει στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και την πυρηνική», παρά τις αντιδράσεις από τον επίτροπο Στ.Δήμα.
